آل یاسین

اللهم لک الحمد علي ما جري فيه قضاؤک في أوليائک

خدايا سپاس بر آنچه قضا و قدرت براى اوليائت جارى ساخت. 

 اللهم : این کلمه در اصل "یا الله" بوده که یاء ندا حذف گردیده و به جای آن میم  مشدد به آخر آن اضافه شده است.

قضائک : قضاء حکم و فرمان الهی است که بر تقدیرات وارد می شود.

اولیائک : اولیاء جمع "ولیّ" به معنای متولی امور، سرپرست و اداره کننده می باشد.

در این عبارت کلمه "لک" بر "الحمد" مقدم داشته شده که از آن انحصار حمد به خدایتعالی فهمیده می شود به این معنا که حقیقت حمد فقط برای خدایتعالی است.

به موجب آیات و اخبار وارده خدایتعالی بر هر موجودی قضا و قدر دارد به این معنا که خوبی ها و و سعادت ها را برای بشر مقدر کرده و بر حسب رفتار و کردار بشر قضاء می آید.در این فقره از دعای ندبه اشاره به سرنوشت جاری در انبیاء و اوصیاء دارد که به قضا الهی صورت گرفته تا آن ها با برنامه هایی که از جانب حق تعیین شده بیایند و بشر را به سوی حقیقت دعوت کنند.

    لذا تمام تحولات و جریانات برنامه های الهی تا حتی ابتلائات آن ها برای ارشاد بشر بوده که قضاء الهی به آن تعلق گرفته به عبارت دیگر خداوند انبیاء و اولیاء را بر این امر منصوب کرد و یکسری تکالیف که مخصوص آن هاست بر آن ها قضا و مقرر نمود تا حقانیت ایشان بر عالمیان ظاهر گردد. چنانکه آن بزرگواران به این دنیا آمدند و با مشکلات گریبانگیر شده و با آن همه ستیزها و جنگ و جدال ها روبرو شدند تا افرادی که لایق هستند هدایت شوند و راه سعادت را بیابند و در این مأموریت از هیچ فداکاری دریغ نکردند تا اینکه به مرز شهادت و رحلت رسیدند و آنان نیز به جهت علم و کمالاتی که داشتند با آغوش باز این مأموریت را پذیرفتند و تمام آن ابتلائات را با صبر و استقامت تحمل کردند.

پس ارسال آن بزرگواران در حقیقت لطف بوده در حق بشر که قضا و قدر پروردگار به آن تعلق گرفت و جای دارد بر این نعمت خداوند متعال حمد و سپاس گفت. لذا در این فقره در مقابل آن قضاء الهی حمد وشکر خدایتعالی را بجا آورده آست. 

 الذين استخلصتهم لنفسک ودينک

آنان كه براى خودت و دين خودت خالصشان كردى

استخلصتهم : از ماده "خلص" به چیزی گویند که با چیز دیگر مخلوط نباشد.

این جمله صفت اولیاء را بیان می کند.اولیاء خدا به دلالت آیات و اخبار عدیده دارای مراتب عالیه و مقام شامخی هتند و از امتیاز خاص برخوردارند٬ و آن خلوص و پاکیشان از هر عیب و نقصی است تا تا مردم را بدون هیچ خطری به سرمنزل سعادت برسانند.البته خداوند در علمش گذشته بود که آن ها در مقابل عظمتش خاشع و خاضع هستند لذا آن ها را کمک نمود تا خود را خالص گردانند چنانکه در سوره زمر می فرماید: "قل انّی امرت ان اعبد الله مخلصا له الدین"

"بگو من مأمور شدم که خدا را بپرستم در حالی که دین را برای او خالص می دارم"

و از خصائص اولیاء خدا این است که راضی به قضای الهی هستند و به دنیا و زخارف آن دل نبستند و از مصیبت هایی که به آن ها می رسد دلگیر نمی شوند چنانکه قرآن در تعریف آنان می فرماید: "الا انّ اولیاء الله لا خوف علیهم و هم لا یحزنون"

"بدرستی که اولیاء خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می شوند" 

بدین جهت انبیاء و اولیاء خود را در برابر خداوند و همچنین تبلیغ دین و آئینی که به آن ها مأموریت داده می شد پاک و خالص کرده بودندو این فقره از دعا به آن اشاره دارد که می فرماید: تو اولیاء را خالص نمودی و برگزیدی برای خود و دین خود.